Dysautonomia, znana również jako dysfunkcja autonomiczna, to grupa zaburzeń, które wpływają na układ nerwowy autonomiczny (ANS). Wiele osób z EDS lub HSD ma również pewien rodzaj dysautonomii. Typowe objawy dysautonomii obejmują:
- Tachykardia (szybkie tętno)
- Niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi)
- Zawroty głowy / zawroty głowy
- Dysmotyczność przewodu pokarmowego (problemy z przesuwaniem pokarmu przez układ trawienny)
- Zaburzenia funkcji pęcherza moczowego
- Zaburzenia temperatury i pocenia
- Problemy ze snem
Wprowadzenie do układu nerwowego
Aby lepiej zrozumieć dysautonomię, pomocne jest zrozumienie, co robi autonomiczny układ nerwowy. Istnieją dwie główne części układu nerwowego.
centralny układ nerwowy składa się z mózgu i rdzenia kręgowego. Jest ośrodkiem sterowania ciałem.
obwodowego układu nerwowego jest siecią nerwów, które rozgałęziają się od rdzenia kręgowego i rozciągają się na całe ciało. Nerwy te łączą centralny układ nerwowy z innymi częściami ciała, zapewniając komunikację między mózgiem a resztą ciała.
Układ nerwowy obwodowy:
Obwodowy układ nerwowy dzieli się dalej na dwie części.
somatyczny układ nerwowy łączy centralny układ nerwowy z mięśniami i skórą. Somatyczny układ nerwowy kontroluje ruch i przenosi informacje sensoryczne do mózgu, umożliwiając nam interakcję z otoczeniem i reagowanie na nie. Kontroluje dobrowolne działania, które wykonujemy świadomie, takie jak chodzenie.
autonomiczny układ nerwowy łączy centralny układ nerwowy z wieloma organami w całym ciele. Reguluje wiele mimowolnych procesów fizjologicznych, o których nie myślimy świadomie, w tym tętno, ciśnienie krwi, temperaturę ciała, pocenie się, trawienie, metabolizm i kontrolę pęcherza.
Autonomiczny układ nerwowy:
Układ nerwowy autonomiczny składa się z dwóch części.
współczulny układ nerwowy przygotowuje ciało do sytuacji stresowej. Często nazywa się to reakcją organizmu „walcz lub uciekaj”. Układ współczulny kieruje energię do procesów, które mogą pomóc osobie zareagować na zagrożenie, jednocześnie spowalniając inne procesy, które są mniej ważne w sytuacji awaryjnej.
W przeciwieństwie do tego przywspółczulnego układu nerwowego pomaga zrelaksować ciało i oszczędzać energię. Jest to znane jako stan „odpoczynku i trawienia”.
Dysautonomia
Dysautonomia, zwana również dysfunkcją autonomiczną, to grupa zaburzeń, które wpływają na autonomiczny układ nerwowy. Wiele osób z EDS lub HSD ma również pewien rodzaj dysautonomii. Istnieją różne rodzaje dysautonomii z różnymi objawami.
Osoby z EDS i HSD najczęściej mają pewną formę nietolerancji ortostatycznej. „Ortostaza” oznacza stanie w pozycji wyprostowanej, więc nietolerancja ortostatyczna odnosi się do objawów, które występują z powodu stania lub bycia w pozycji wyprostowanej. Dwa najczęstsze rodzaje nietolerancji ortostatycznej to:
- Niedociśnienie ortostatyczne (OH) — niskie ciśnienie krwi przy pozycji stojącej
- Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS) — nienormalny wzrost częstości akcji serca podczas stania bez spadku ciśnienia krwi
Objawy dysautonomii
- Tachykardia (szybkie tętno)
- Kołatanie serca (uczucie szybszego bicia lub przyspieszenia akcji serca)
- Niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi)
- Nadciśnienie tętnicze (wysokie ciśnienie krwi)
- Zawroty
- Presynkopa (uczucie, że zaraz zemdleję)
- Omdlenie (omdlenie)
- Rozmyte widzenie
- Mgła mózgowa (problemy z koncentracją i pamięcią)
- Bóle głowy
- Ból w klatce piersiowej
- Drżenie
- Przewlekłe zmęczenie
- Nietolerancja wysiłku i gorsze samopoczucie po ćwiczeniach
- Obrzęk i/lub przebarwienia nóg po krótkotrwałym staniu
- Zimne, przebarwione dłonie i stopy
- Zaburzenia regulacji temperatury
- Pocenie się
- Zaburzenia snu
- Problemy żołądkowo-jelitowe
- Nudności
- Dysfunkcja pęcherza
Diagnoza:
Oceniając czyjąś dysautonomię, należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:
- objawy
- Wyzwalacze
- Czynniki, które mogą zmienić objawy
- Wpływ na codzienne życie
- Możliwe przyczyny
- Historia rodziny
Prosty test w pozycji stojącej może pomóc ocenić zmiany tętna i ciśnienia krwi podczas stania. Test powinien być przeprowadzany w cichym pomieszczeniu o komfortowej temperaturze. Osoba powinna położyć się, aby odpocząć przez 5 minut przed rozpoczęciem testu. Test pochylonego stołu może być również użyty do dokładniejszej oceny osoby. Podczas testu osoba leży na regulowanym stole, który można przechylić do pozycji pionowej, aby zmierzyć wpływ zmian położenia na tętno i ciśnienie krwi.
Inne rodzaje testów mogą obejmować:
- Elektrokardiogram (EKG)
- Test funkcji tarczycy Hematokryt (uwzględniany w raporcie morfologii krwi)
- Monitorowanie ciśnienia krwi i tętna
- Echokardiogram
- Test wysiłkowy
- Badanie potu
- Poziomy adrenaliny i noradrenaliny w osoczu w pozycji leżącej i stojącej
- 24-godzinne badanie moczu na zawartość sodu
Diagnozowanie POTS
POTS diagnozuje się, gdy u osoby występuje cała kolekcja z następujących:
- Częste objawy, które nasilają się w pozycji stojącej (w tym zawroty głowy, kołatanie serca, drżenie, ogólne osłabienie, niewyraźne widzenie, nietolerancja wysiłku i zmęczenie)
- Przyspieszenie akcji serca o ≥ 30 uderzeń na minutę podczas zmiany pozycji z leżącej na stojącą (lub przyspieszenie o ≥ 40 uderzeń na minutę u osób w wieku od 12 do 19 lat)
- Brak niedociśnienia ortostatycznego (co oznacza, że nie występuje spadek ciśnienia skurczowego o > 20 mm Hg podczas zmiany pozycji z leżącej na stojącą)
Diagnozowanie OH
OH diagnozuje się, gdy u osoby występuje przez z następujących:
- Spadek ciśnienia skurczowego o ≥ 20 mm Hg w ciągu 3 minut od przyjęcia pozycji stojącej lub pochylenia głowy do góry
- Spadek ciśnienia rozkurczowego o ≥ 10 mm Hg w ciągu 3 minut od przyjęcia pozycji stojącej lub pochylenia głowy do góry
Zarządzanie:
Dysautonomię można leczyć poprzez zmianę stylu życia, np.:
Ważne jest, aby zidentyfikować wszelkie wyzwalacze, które mogą pogarszać objawy autonomiczne. Wyzwalacze mogą obejmować:
- Skutki uboczne leków
- Odwodnienie
- Gorące środowiska
- Korzystania ze
- Praca fizyczna
- Spożywanie alkoholu lub kofeiny
- węglowodany
- Choroba lub infekcja
- Napięcia
- Ból
- Wysoki pułap
- Długie okresy odpoczynku
- Chirurgia
- Reakcje alergiczne
Niektóre leki mogą pogorszyć objawy dysautonomii, takie jak leki zwiększające częstość akcji serca. Do leków tych należą:
- stymulatory
- diuretyki
- Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny
Porozmawiaj z lekarzem, czy którykolwiek z przyjmowanych przez Ciebie leków może nasilać objawy.
Wiele osób z dysautonomią cierpi na hipowolemię, czyli niską objętość krwi. Zwiększenie spożycia płynów i elektrolitów może pomóc zwiększyć objętość krwi. Elektrolity (takie jak sód, potas i chlorek) pomagają utrzymać równowagę płynów w organizmie. Sód jest szczególnie ważny, ponieważ pomaga organizmowi zatrzymywać wodę. Woda jest przyciągana przez sód, więc zwiększenie spożycia sodu powoduje, że w organizmie pozostaje więcej wody.
Osoby z dysautonomią mogą zostać poproszone o picie większej ilości płynów i spożywanie większej ilości soli. Spożycie soli można zwiększyć, dodając więcej soli do jedzenia lub stosując napoje elektrolitowe i tabletki solne. Zwiększenie spożycia płynów i soli nie jest odpowiednie dla każdego, szczególnie dla osób z wysokim ciśnieniem krwi, chorobami serca lub chorobami nerek. Pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem o tym, jaka ilość płynów i soli jest dla Ciebie odpowiednia.
U wielu osób z dysautonomią występuje gromadzenie się krwi, który występuje, gdy krew zbiera się w nogi i ręcezamiast być pompowana z powrotem do serca. Odzież kompresyjna jest ciasne-odpowiednia odzież, która może pomaga zmniejszyć gromadzenie się krwi poprzez wypychanie krwi z powrotem w kierunku serca. Jest wiele różne rodzaje odzieży uciskowej, obejmującej skarpetki, pończochy, legginsy, kombinezony pełne i pasy uciskowe na brzuch.
Po tym jak jedliśmyt, krew jest wysłane do żołądka w celu trawienian. Może to spowodować spadek objętości krwi po jedzeniu. Niektórzy ludzie z dysautonomią stwierdzają, że ich objawy nasilają się po jedzeniu a wysoka-carbohydrat posiłek. Pomocne może być jedzenie mniejszych posiłków często w ciągu dnia, aby ograniczyć zmiany objawów po jedzeniu.
Osoby z nietolerancją ortostatyczną doświadczać nasilenia objawów podczas stania. Pomocne może być siadanie podczas wykonywania codziennych czynności, takich jak ładowanie zmywarki, przygotowywanie jedzenie lub prysznic.
Niektórzy ludzie cierpiący na dysautonomię uważają, że pomocne w podniesieniuir nogi podczas odpoczynku. Może to pomóc zmniejszyć gromadzenie się krwi w nogach.
Ćwiczenia są ważną częścią radzenia sobie z dysautonomią, a także z EDS i HSD. Jednak te stany mogą utrudniać ćwiczenia. Nietolerancja wysiłku może powodować utratę kondycji z powodu braku aktywności. Brak kondycji może dodatkowo pogorszyć objawy danej osoby, dlatego ważne jest, aby współpracować z fizjoterapeutą, aby znaleźć odpowiednie sposoby na pozostanie aktywnym.
Ponieważ pozycja wyprostowana jest czynnikiem wyzwalającym u osób z dysautonomią, pomocne jest rozpoczęcie od ćwiczeń obejmujących siedzenie lub leżenie. Częstotliwość ćwiczeń, czas trwania i ciężar można stopniowo zwiększać z czasem.
Układ nerwowy autonomiczny bierze udział w regulacji temperatury i pocenie się, więc osoby z dysautonomiączasami czuję bardzo gorąco lub bardzo zimno. Chusty chłodzące, poduszki, a kamizelki mogą pomóc Ci się ochłodzić, gdy jest Ci za gorąco.
Wiele osób cierpiących na dysautonomię ma problemy spaniePomocne jest przestrzeganie zasad higieny snu, do których zalicza się:
- Unikanie dużych posiłków i kofeiny wieczorem
- Ćwiczenia w ciągu dnia
- Tworzenie komfortowego środowiska do spania
- Niekorzystanie z technologii w łóżku
- Stosowanie technik relaksacyjnych i oddechowych
Objawy dysautonomii mogą pogarsza się pod wpływem stresu, więc to może być pomocny dla osób z dysautonomią stosuj techniki łagodzenia stresu, aby ograniczyć jego wpływ na objawy.
Jeśli zmiany stylu życia nie są skuteczne w poprawie objawów danej osoby, można stosować leki, aby pomóc w dysautonomii. Leki stosowane w leczeniu dysautonomii często koncentrują się na:
- Zwiększenie objętości płynu
- Zwężanie naczyń krwionośnych
- Poprawa funkcji układu pokarmowego i pęcherza moczowego
- Zrównoważenie działania układu przywspółczulnego i współczulnego
Najczęściej zadawane pytania:
Potrzebne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć związek między EDS, HSD i dysautonomią. Naukowcy zasugerowali kilka możliwych powodów, dla których osoby z EDS lub HSD mogą mieć dysautonomię. Powody te są związane z:
- Niskie ciśnienie krwi
- Zwiększone gromadzenie się krwi
- Niska objętość krwi krążącej
- Skutki uboczne leków
- Podwyższone stężenie krążących katecholamin
- Autoimmunity
- Wysoki poziom histaminy
- Problemy z pniem mózgu i rdzeniem kręgowym
Twój lekarz pierwszego kontaktu lub lekarz rodzinny może być w stanie zidentyfikować Jeśli masz serce stawka lub problem z ciśnieniem krwi poprzez sprawdzenie tętna i ciśnienia krwi.s leżysz i cos Ty stoisz. Mogą również chcieć do monitorowaćr Twoje tętno i ciśnienie krwi ponad 24 godziny lub dłużej widzieć co się dzieje do twojego tętna i krwiciśnienie d kiedy doświadczenie objawy. Jeśli Twój lekarz pierwszego kontaktu lub lekarz rodzinny potrzebuje wsparciemogą skierować Cię do specjalisty z większym doświadczeniem w tej dziedzinie, np. kardiologa lub neurologa.
Niektóre czynniki mogą nasilać objawy dysautonomii, na przykład:
- Odwodnienie
- Pomijanie posiłków
- Spożywanie dużych posiłków
- Duże ilości kofeiny
- Gorące prysznice, jacuzzi i gorące środowiska
- Stanie w miejscu przez dłuższy czas
- Okresy bezczynności
Możesz prowadzić dziennik objawów, aby zidentyfikować, co je wyzwala. Istnieją aplikacje do tego celu lub możesz śledzić te rzeczy na papierze:
- Codzienne zajęcia
- Spożywane jedzenie i napoje
- Kiedy występują objawy i jakie są ich rodzaje
- Co próbowałeś zrobić, aby kontrolować swoje objawy?
- W jakim stopniu wybrana strategia leczenia była skuteczna w łagodzeniu objawów
POTS to jest zaburzenie układ nerwowy autonomiczny. Układ nerwowy autonomiczny reguluje, jak szybko i silnie serce bijeWiększość osób z dysautonomią ma serce strukturalnie prawidłowe. POTS ma wpływ na to, jak bije serce, ale to jest bardziej precyzyjne pomyślany jako zaburzenie neurologiczne a nie choroba serca.
Zasoby:
Ten film jest dostępny również w następujących językach:
